Prawidłowe napełnienie układu chłodniczego na podstawie parametrów przegrzania i dochłodzenia.

W chłodnictwie możemy rozróżnić wiele metod napełnienia układu czynnikiem chłodniczym, jednak ich skuteczność nie zawsze jest zadowalająca. Jedną z takich metod jest napełnienie układu przy pomocy parametru przegrzania oraz dochłodzenia, która dla instalacji z termostatycznym zaworem rozprężnym oraz zbiornikiem cieczy umieszczonym za skraplaczem zapewni bardzo duży stopień dokładności. Aby skorzystać z powyższej metody należy w pierwszej kolejności zmierzyć w układzie chłodniczym wartość przegrzania i dochłodzenia a następnie przeanalizować ich wartości zgodnie z poniższym wyjaśnieniem.

Napełnienie układu optymalne:
W sytuacji gdy układ jest napełniony prawidłowo to niezależnie od obciążenia układu, zasilenie parownika przez ciekły czynnik chłodniczy przy pomocy elementu rozprężnego powinno zapewnić optymalny odbiór ciepła i prawidłowe działanie układu.
Jeśli w trakcie pracy układ zostaje dodatkowo obciążony (potrzeba odprowadzenia większej ilości ciepła), wartość przegrzania zacznie wzrastać (odparowanie ciekłego czynnika w parowniku nastąpi szybciej) a czujnik temperatury elementu rozprężnego znajdujący się za parownikiem da „sygnał” do większego otwarcia przepływu czynnika do parownika ze zbiornika cieczy, a co za tym idzie powrotu do optymalnej pracy układu. Taka sama sytuacja tylko w odwrotną stronę nastąpi przy zmniejszeniu obciążenia układu, wartość przegrzania zacznie spadać, co spowoduje przymknięcie elementu rozprężnego i zmniejszenie zasilania parownika ciekłym czynnikiem chłodniczy ze zbiornika.

Niedopełnienie układu:

Kiedy w układzie jest zbyt mało czynnika to w momencie wzrostu wartości przegrzania i zwiększenia ilości czynnika zasilającego parownik czynnik w zbiorniku cieczy zostanie opróżniony całkowicie co spowoduje brak możliwości regulacji stopnia przegrzania. Wartość przegrzania ciągle wzrasta a punkt rozpoczęcia przegrzania (tzw: „Dew Point) przemieszcza się wstecz parownika, rzeczywista wymiana ciepła w parowniku zostaje zmniejszona co powoduje sytuację taką jak w przypadku zbyt małego parownika.

Przepełnienie układu:

Kiedy w układzie znajduje się zbyt dużo czynnika, zbiornik ciekłego czynnika zostaje przepełniony a jego nadmiar cofa się do skraplacza. Skutkiem takiej sytuacji jest zwiększenie wartości dochłodzenia oraz zmniejszenie powierzchni rzeczywistego skraplania. Jest to porównywalne z sytuacją zamontowania skraplacza o zbyt małej wydajności co powoduje znaczny wzrost ciśnienia w układzie. Przepełnienie instalacji praktycznie nie zmienia wartości parametru przegrzania.

Podsumowując powyższy opis możemy stwierdzić, że zbyt wysoka wartość przegrzanie w układzie świadczy o za małej zawartości ilości czynnika chłodniczego, natomiast zbyt wysoka wartość dochłodzenie może być spowodowane za dużą jego ilością w układzie. Dzieje się tak tylko wtedy, kiedy wszystkie elementy układu zostały dobrane prawidłowo i układ nie posiada żadnych wadliwych elementów. 

Źródła:

- https://www.chlodnictwoiklimatyzacja.pl/artykuly/139-wydanie-52009/1110